Międzyzdroje, historia
Na północno-wschodnim krańcu pleistoceńskiej partii wyspy, w miejscu gdzie uchodziło do morza jedno z ramion odrzańskiej delty, istniały niegdyś dwie wioski wymienione w roku 1186 w dokumentach katedry kamieńskiej: „Se-lazo” i „Kapenze”. Osada „Żelazo” znajdowała się prawdopodobnie w pobliżu obecnej zabudowy miasta, a jej nazwa związana jest z eksploatacją rudy żelaznej, którą wydobywano tu jeszcze w XIV wieku. Osada „Kępieńce” znajdowała się na południowy wschód od miasta, w środku puszczy.
Trzebiatów – Kamień Pomorski
Trzebiatów – Kamień Pomorski
Po zwiedzeniu Trzebiatowa, autobusem PKS albo kolejką wąskotorową PKP jedziemy do Niechorza (234 km).
Niechorze, osada rybacka, duże kąpielisko nadmorskie, położone jest pomiędzy wybrzeżem morskim od północy, brzegiem jeziora Liwia Łuża od południa i Ujściem Liwskim na wschodzie. Duży, wśród lasu położony, ośrodek FWP. Zachowało się jeszcze kilka zabytkowych chat z XVIII wieku.
Świnoujście – Historia portu
Świnoujście – Historia portu
O pierwszym grodzie u ujścia Świny wspomina kronikarz duński Saxo Grammaticus: „…gdy zniszczony został przez zimowy przybór morza gród koło ujścia Świny, (Słowianie) dwa inne wystawili w tych miejscach z wiosną (około roku 1177), zwiózłwszy zimą materiał i sądzili, że nikt ich nie pobije, jeśli Piana jest zabezpieczona grodem Wołogoszcz, a Świna umocnieniami morskimi…” W roku 1184 grody te zostały jednak zniszczone przez Duńczyków.
Swiętouść, Chynowo, jezioro Gardno
Idąc plażą, która stanowi północną granicę Parku, mijamy położoną 600 m od brzegu wieś Swiętouść.
Swiętouść — w dokumencie z roku 1186 wymienione jako port, leżało przy ujściu Dziwny. Piaski wydmowe zasypały to ujście w XIII—XIV wieku, które — jak sądząc po nazwie — musiało mieć w okresie pogańsko-ple-miennym szczególnie ważne znaczenie o charakterze kultowym.